Zaandams pand voor drie maanden gesloten vanwege illegale prostitutie

De gemeente heeft dinsdag een pand aan de Belgischestraat in Zaandam gesloten vanwege illegale prostitutie. De sluiting geldt voor drie maanden.

De gemeente en politie stelden na een controle van de woning vast dat er sprake was van ’bedrijfsmatige prostitutie vanuit de woning’, zonder dat daar een vergunning voor was. Dat is verboden, benadrukt de gemeente. Uit buurtonderzoek bleek dat omwonenden overlast ervaarden door de activiteiten in de woning aan de Belgischestraat. Vorig jaar werd er aan de straat Poelenburg ook een woning gesloten naar aanleiding van illegale prostitutie.

In samenwerking met de gemeente doen partners zoals politie en arbeidsinspectie, regelmatig controles. Het doel is het aanpakken van ondermijning en het vergroten van de leefbaarheid en veiligheid in de wijken.

Bron: noordhollandsdagblad.nl

Heerenveen moet snel besluit nemen over bordelen na besluit Raad van State

Burgemeester Avine Fokkens van de gemeente Heerenveen moet snel een besluit nemen over vergunningsaanvragen voor twee bordelen aan de Munnikstraat in het dorp. Dat heeft de Raad van State besloten.

De exploitant van de bordelen zou een aantal van zijn bedrijven hebben verzwegen en hij zou valsheid in geschrifte hebben gepleegd. De gemeente was bang dat de man zijn bordeelvergunningen voor criminele activiteiten zou gebruiken.

Heerenveen wilde wachten met een beslissing over de bordelen tot er een uitspraak in de bodemrechtszaak over deze kwestie lag. Met deze uitspraak van de Raad van State is dat dus niet mogelijk.

Bron: omropfryslan.nl

Komend weekend mogen prostitutieramen Wallen weer langer open

Burgemeester Halsema heeft besloten dat de prostitutieramen vanaf komend weekend weer langer mogen blijven. In april vorig jaar vervroegde de gemeente de weekendsluitingstijden van 6.00 uur ‘s ochtends naar 3.00 uur ‘s nachts. Dit besluit wordt nu ingetrokken, omdat sekswerkers hierdoor vanwege mentale en financiële druk op straat klandizie zoeken en soms overwegen om met klanten mee naar huis te gaan, met de nodige risico’s van dien.

Vanwege deze effecten op de veiligheid van sekswerkers en de druk die het college ervaart omdat er ‘nog geen alternatieve plekken in een erotisch centrum zijn’, draait de burgemeester de sluitingstijden in het weekend dus weer terug naar de oorspronkelijke tijden.

Halsema benoemt in haar besluit dat de leefbaarheid in het gebied Burgwallen-Oude Zijde ‘nog steeds ernstig onder druk staat’. Het college blijft ‘met een divers scala aan maatregelen werken aan het tegengaan van de overlast en het verspreiden van de bezoekersstromen.’

Voorzieningenrechter

Toen de maatregel van de vroege sluitingstijden net was ingevoerd in april vorig jaar, stapten horeca-ondernemers (ook hun zaken moesten eerder dicht), sekswerken en raamexploitanten in het Wallengebied naar de voorzieningenrechter. Die erkende destijds dat het gebied aan het verloederen is en begreep dat de gemeente daar iets aan moest doen. Het oordeel destijds luidde dan ook dat het belang van de gemeente zwaarder woog dan dat van de ondernemers.

Bron: at5.nl

Roemenen zijn derde grootste groep sekswerkers in ons België: “Hierna wil ik een huis kopen en een winkel beginnen”

Roemenen vormen in België een grote groep arbeidsmigranten. Ze zijn actief in tal van sectoren. Ook veel sekswerkers uit het Oost-Europese land vinden hun weg naar Antwerpen. Dat blijkt uit een analyse van seksadvertenties door Gazet van Antwerpen.

Roemeense sekswerkers vinden makkelijk hun weg naar België. Volgens een bron bij de federale politie zou het zelfs de derde grootste groep sekswerkers in ons land zijn, na de Chinese en Zuid-Amerikaanse vrouwen.

De Antwerpse politie bevestigt op haar beurt dat Roemeense meisjes het Schipperskwartier domineren. Maar door de opkomst van thuisprostitutie zijn ook heel wat Roemeense sekswerkers actief achter de anonieme gevels van Vlaamse huizen. Exacte cijfers geeft de politie niet, maar een grondige blik op Vlaanderens grootste website met seksadvertenties, Redlights.be, geeft meer duidelijkheid.

De advertenties zijn er opgedeeld in de categorieën dames, gigolo’s, transseksuelen en koppels. Je kan er ook filteren op privé-ontvangst en escort. In totaal vinden we voor de provincie Antwerpen 1.050 advertenties in de categorie privé-ontvangst. Amper 69 daarvan promoten meisjes die aangeven dat ze Roemeens zijn. Een ander beeld krijgen we in de categorie escort. Daar zijn 270 van de 1.050 advertenties gelinkt aan meisjes van Roemeense afkomst. Mannelijke en transgender sekswerkers van Roemeense afkomst zijn er in Antwerpen, en bij uitbreiding in België, bijna niet.

Studentes

De profielen van Roemeense sekswerkers zijn vrij divers, al bevinden velen zich volgens een bron bij de politie vaak in een kwetsbare situatie. “Veel jonge, alleenstaande moeders kiezen voor sekswerk om financiële redenen. In Roemenië liggen de lonen voor laagopgeleiden nog een pak lager dan bij ons. Meisjes proberen dan snel veel geld te verdienen met sekswerk en vervolgens terug te keren naar hun thuisland. Maar we zien bijvoorbeeld ook veel studentes die in de zomervakantie naar hier komen, in enkele maanden tijd veel geld verdienen en vervolgens weer terugkeren. Ze verdienen op die manier voldoende om een heel jaar hun studies te kunnen betalen. Tot slot zijn er ook veel Roemeense Roma actief in Antwerpen. Daar zie je heel vaak het fenomeen van één man die samenleeft met meerdere vrouwen. Niet zelden is het dan de hoofdvrouw die de andere vrouwen seksueel uitbuit.”

Loverboys

Opvallend is dat veel Roemeense sekswerkers afkomstig zijn van specifieke regio’s. Dat is bijvoorbeeld het geval voor de regio rond de stad Braila. Van daaruit ontstond de eerste migratiegolf van Roemeense sekswerkers richting West-Europa. Later breidde dat uit naar andere regio’s, al blijft Braila een belangrijke stad van herkomst. Niet alleen van meisjes zelf, maar ook van pooiers.

“Die werken almaar vaker volgens de loverboy-methode”, zegt Daan Bauwens van Utsopi, een belangenvereniging voor sekswerkers. “Mannen verleiden daarbij met veel uiterlijk vertoon jonge meisjes. Ze doen alsof ze met hen een relatie aangaan, maar in werkelijkheid zijn het pooiers die hen in een later stadium onder druk zetten om aan sekswerk te doen. In veel gevallen maken ze de meisjes afhankelijk van drugs en luxe.”

Georganiseerde misdaad

“De aangiftegraad is erg laag”, vult Wouter Bruyns van de Antwerpse politie aan. “Daarom gaan we nog steeds proactief te werk en proberen we de slachtoffers zelf te vinden. We doen daarbij nog steeds vaststellingen van pooierschap en/of mensenhandel. Het gaat meestal om georganiseerde misdaad waarbij er ook erg vaak linken zijn naar het buitenland. Bij de Roemenen kan het ook nog gaan om het vriendje dat jarenlang de pooier is van de sekswerker.”

Wanneer het tot een rechtszaak komt, weigeren slachtoffers van loverboys meestal zelfs te getuigen tegen hun uitbuiter omdat ze er nog altijd van overtuigd zijn dat hij goed voor hen is geweest. Ze zien de dader nog altijd als hun partner. Toch staan de meisjes in de meeste gevallen 50 procent van hun opbrengsten af aan hun pooier en staan ze zelf nog eens in voor de huur van een ruimte en het bekostigen van condooms en ander materiaal.

Andrew Tate

Toevallig of niet, Roemenië is ook het land waar de wereldberoemde influencer Andrew Tate samen met zijn broer Tristan wordt aangeklaagd voor mensenhandel en seksuele uitbuiting van meisjes. De Tates zouden binnen een criminele organisatie mannen hebben opgeleid tot loverboy en zelf ook wereldwijd sekswerkers hebben geleverd aan netwerken van mensenhandelaars. In afwachting van hun proces mogen de broers Roemenië niet verlaten. Het onderzoek loopt nog en de datum van een eventueel proces is nog onbekend. In België zijn vooralsnog geen slachtoffers van Tate aangetroffen.

Naar aanleiding van dit artikel probeerden we met Roemeense sekswerkers te spreken over hun leven en werk, maar weinigen waren bereid iets te vertellen. “Ik word binnenkort 25 en doe dit werk nu zo’n vijf jaar”, zegt een van hen. “Binnenkort stop ik ermee en begin ik in mijn thuisstad een winkel. Ik heb ook plannen om een huis kopen. Ik heb lang in Roemenië gewerkt, maar verkies nu België omdat ik me hier veiliger voel.”

Op de vraag of ze via kennissen of een netwerk haar weg naar ons land heeft gevonden, antwoordt ze niet. “Veel Roemeense sekswerkers zijn heel discreet over hun werk”, vult Daan Bauwens aan. “Ze hebben zelden contact met andere sekswerkers en staan in voor zichzelf. We zien nu veel vaker dat Roemeense sekswerkers zelf een Airbnb boeken en condooms en dergelijke bekostigen, zelfs als ze werken in opdracht van een pooier. Gedwongen sekswerk is daardoor ook veel moeilijker vast te stellen.”

Hoeveel verdient een Roemeense sekswerker in Antwerpen?

Om de verdienste van Roemeense sekswerkers te kunnen inschatten, analyseerden we tientallen seksadvertenties op Redlights.be. De tarieven voor privé-ontvangst variëren tussen de honderd en tweehonderd euro per uur. Volgens eerdere getuigenissen werkt één sekswerker in het Schipperskwartier op topdagen tien klanten af per dag. Bij privé-ontvangst is dat aanzienlijk minder. Daar geldt een gemiddelde van zo’n vijf klanten per dag. De dagopbrengst voor privé-ontvangst ligt dus tussen de vijfhonderd en duizend euro.

Omdat de meeste sekswerkers de helft moeten afstaan aan een pooier, houden ze daar dus maar tweehonderdvijftig à vijfhonderd euro aan over. Daarmee betalen ze zelf meestal de andere bijkomende kosten.

De prijs voor het huren van een doorsnee ruimte via Airbnb of een gelijkaardig platform ligt rond de honderdtwintig euro per dag in het centrum van Antwerpen. Andere kosten zoals condooms, glijmiddel, medische consultaties en reiskosten gaan daar ook nog af, al vind je online al duizend condooms voor amper 109 euro. Afhankelijk van het tarief liggen de brutoverdiensten (voor de aftrek van kosten en eventuele belastingen) van een Roemeense sekswerker in Antwerpen, gebaseerd op 21 werkdagen, tussen de 5.250 en 10.500 euro, al werken velen de klok rond en liggen de opbrengsten dus nog hoger.

Bron: gva.be

Kosten erotisch centrum nog onduidelijk, mogelijk eind 2031 af

Hoeveel het erotisch centrum in Amsterdam-Zuid zal kosten, kan de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema nog niet zeggen. “Er wordt momenteel nog een investeringsbesluit voorbereid”, aldus de burgemeester tijdens een debat over het sekscomplex. De burgemeester gaf aan dat volgens de meest recente planning het centrum aan de Europaboulevard eind 2031 zou kunnen worden opgeleverd. Eerder was dat nog 2030.

Bij het debat waren oppositiepartijen vooral sceptisch of de komst van een erotisch centrum wel de drukte en overlast op de Wallen zal doen verminderen. Ook uitten de partijen zorgen over mogelijke overlast voor de buurt, de kosten en de praktische uitvoerbaarheid ervan. “Een kostbare en onzekere ingreep”, noemde Juliet Broersen van Volt het centrum. Cas van Berkel van JA21 noemde het zelfs een “rampzalig plan”.

De burgemeester benadrukt dat het erotisch centrum “niet alleen mijn idee is geweest”, maar dat het is voortgekomen uit uitgebreide debatten met de raad zelf naar aanleiding van de drukte in het Wallengebied. “Prostitutie op zichzelf leidt tot niet tot overlast”, aldus Halsema. De problemen worden veroorzaakt door de “kijkers die in groten getale komen kijken naar het Red Light District. Daarom zal overlast sterk verminderen met de komst van een erotisch centrum.” In het geplande centrum is sprake van inpandige raamprostitutie, waarbij bezoekers alleen via een beveiligde ingang naar binnen kunnen.

Coalitiepartner D66, die eerder liet weten niet direct mee te tekenen met de voorgestelde locatie voor het complex, zei in het debat de aangewezen locatie op de Europaboulevard te steunen. “Op elke locatie zijn nadelen, maar D66 ziet dat er een zorgvuldige afweging is gemaakt en die steunen we”, aldus Elise Moeskops. Wel mist D66 nog waar het college precies staat qua doelstelling en invulling van het centrum. Maar Moeskops noemt het “cruciaal dat er iets verandert in de binnenstad” en het “piemelpak-toerisme”.

De vergadering liep eerder vertraging op door kreungeluiden die te horen waren uit een soort speaker die van buitenaf op het raam was geplakt. De vergaderzaal moest daarom tijdelijk worden ontruimd. Om 19.30 uur werd de vergadering hervat. In het debat wordt nog niet gestemd over de komst van het centrum.

Bron: Zeeland.net

Wendy en Eve zijn beiden meesteressen, en daar komt heel wat meer bij kijken dan louter platte seks

Bloggen, social media-vaardigheden, ondernemerschap, empathie en communicatieve vaardigheden. Het zijn geen eigenschappen die je misschien gelijk zou toeschrijven aan een sekswerker. Sekswerkers Wendy en Eve gingen donderdag tijdens de Dag van de Betaalde Liefde in Tilburg op pad om het tegendeel te bewijzen. ,,Ik had laatst een klant die graag een luier draagt. Die voelde zich bij mij helemaal vrij.”

Wendy en Eve vroegen voorbijgangers in een video-interview aan welk beroep ze denken bij vaardigheden zoals bloggen, fotografie, boekhouding, empathie en communicatie. ,,Ik ben zelf een leerkracht, ik zou daarom aan het beroep van leerkracht denken. Maar je kunt veel beroepen daaronder scharen”, zegt een voorbijgangster.

Twee meiden denken aan een verzorgende of iemand die in de gehandicaptenzorg werkt. Als Wendy en Eve uitleggen welk beroep bij deze eigenschappen hoort, dan zijn de meeste mensen verrast. ,,Ik had niet gelijk aan boekhouding gedacht, maar het is eigenlijk ook wel logisch”, zegt een van de geïnterviewden. Slechts een geïnterviewde raadde dat het beroep sekswerker is.

Wendy en Eve gingen op pad namens Stichting Klankbordgroep Seksworks die een campagne heeft gelanceerd om aandacht te vragen voor het beroep van sekswerker. Daarvoor werd eerder een fictieve vacature met de hiervoor genoemde competenties gepubliceerd, waar maar liefst 63 reacties op binnenkwamen.

Ze hebben de mensen die reageerden laten weten dat het geen echte vacature is, maar dat het om een campagne gaat. ,,Een vrouw reageerde boos, omdat ze teleurgesteld was dat het geen echte vacature was”, vertelt Eve. ,,We hebben gevraagd of mensen fysiek met ons in gesprek willen gaan, om te vertellen wat ons werk inhoudt.”

Wendy en Eve zijn beide meesteressen die de fijne kneepjes van het Bondage and Discipline, Dominance and Submission (BDSM) beheersen. Omdat zij hun klant ‘domineren’, komen hun communicatieve en empathische vaardigheden van pas. ,,De veiligheid van de klant staat voorop en wij bewaken de grenzen”, zegt Wendy.

Ook kunnen ze met allerlei soorten mensen omgaan. ,,Ze kunnen bij ons terecht voor bepaalde fetisjen, ook als ze zich hiervoor schamen. Ik had laatst een klant die graag een luier draagt. Die voelde zich bij mij helemaal vrij”, zegt Eve. ,,En ze kunnen bij ons hun verhaal bij ons kwijt als het bijvoorbeeld thuis niet helemaal lekker loopt”, vult Wendy haar aan.

Eve houdt haar eigen website bij, verzorgt de marketing en administratie, doet modellenwerk en organiseert ook evenementen. ,,Vaak wordt bij sekswerkers aan zorgzame en sociale vaardigheden gedacht, maar het is veel meer dan dat.”

Klanten screenen op red flags

Vanuit Seksworks wisselen sekswerkers hun expertise met elkaar uit. Zo geven Wendy en Eve BDSM-workshops aan collega’s. Ook zijn er workshops over budgettering, filmen voor het social media-platform OnlyFans, marketing en online veiligheid. ,,Bij de workshop online veiligheid wordt uitleg gegeven over hoe je klanten screent en wat red flags zijn”, legt Wendy uit.

Waarom is het nodig dat meer mensen afweten van het beroep van sekswerker? ,,We worden vaak niet gezien als een volledige ondernemer. En het beroep wordt nog te vaak op een hoop gegooid met mensenhandel”, zegt Wendy. ,,Want sekswerk is werk en mensenhandel en uitbuiting is criminaliteit”, herhaalt ze nog maar eens voor de duidelijkheid.

Omdat stigma weg te halen, is het belangrijk dat deze beroepsgroep uit het verdomhoekje wordt gehaald. ,,Het was tot voor kort bijvoorbeeld niet mogelijk om een zakelijke bankrekening af te sluiten, onszelf te verzekeren of een hypotheek af te sluiten”, benadrukt Eve. Binnenkort gaat dat deels veranderen, want meer banken gaan hun rekening openstellen voor sekswerkers. Ook voert de stichting gesprekken met verzekeraars.

Seksworks ontwikkelt verder trainingen voor gemeentes, de politie en advocatuur. ,,Als wij iets meemaken en aangifte willen doen, dan maken we wel eens mee dat een agent zegt: dat is de risico van het vak. Maar het gevolg is dat wij geen aangifte meer doen als er iets gebeurt. Bij de training leren ze dat het belangrijk is om sekswerkers menselijk te behandelen”, legt Wendy uit. Tilburg loopt volgens haar voorop in het beleid, dat onder meer als een van de weinige gemeenten sekswerk thuis toestaat.

Bron: ad.nl

Met nieuw erotisch centrum komt Amsterdam in wespennest terecht: ‘Worden nerveus als het over seks gaat’

De een vindt het een ‘fuckfabriek’, de ander ziet het nieuwe erotisch centrum in Amsterdam als keurige, veilige haven voor prostituees. Nu is de hoofdstad in een wespennest terechtgekomen. Want de weerstand tegen raamprostitutie op de Wallen is groot, maar verplaatsing is ook een heet hangijzer. Morgen buigt de Amsterdamse gemeente zich over een potentiele locatie.

Het was me het inspraakavondje wel, eerder deze maand, nadat de gemeente Amsterdam eindelijk een plek had aangewezen voor een nieuw erotisch centrum. De een begon te zingen, à la Acda en De Munnik: ‘Is dit mijn stad niet of nooit geweest’. Een ander begon een afscheidsbetoog in de stijl van Toon Tellegen, doorgaans eerder te horen op begrafenissen. En er was een diep teleurgestelde GroenLinks-stemmer, die harde woorden sprak richting burgemeester Halsema: ‘Femke heeft zich ingegraven in haar fuckfabriek!’

Nu komt de volgende ronde eraan. Donderdag wordt de locatiekeuze in de gemeenteraad besproken. Wat Halsema wil: een veilige haven voor zo’n honderd prostituees die nu op de Wallen huizen. Het erotisch centrum moet aan de Europaboulevard in stadsdeel Zuid komen. Om zo de binnenstad te ontlasten, die al jaren zucht onder de enorme groei van het aantal toeristen.

Een gewoon beroep

Maar met dat plan begeeft Amsterdam zich in een wespennest, weet ook Rodney Haan, adviseur mensenhandel en cameratoezicht bij het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV). ,,We worden allemaal geboren door de daad, maar als het over seks gaat – specifiek betaalde seks – dan worden we nerveus. Prostitutie wordt op één hoop geveegd met criminaliteit, met uitbuiting, terwijl het in de basis een gewoon beroep is, dat legaal mag worden uitgeoefend. En er is een markt voor, zo simpel is het ook. Ook voor raamprostitutie geldt dat er behoefte aan is.’’

Maar mede door die ‘nervositeit’ en verhalen over criminaliteit staat de raamprostitutie onder druk. Den Haag wil ervan af, maar hoe, dat is de grote vraag. Utrecht hakte in 2013 de knoop door en sloot de raamplekken aan het Zandpad, maar ruim tien jaar later is duidelijk dat het ondanks meerdere pogingen nooit gaat lukken het beoogde Nieuwe Zandpad van de grond te tillen. Op dit moment ligt er een plan om proeftuinen te beginnen, waar sekswerkers hun beroep ‘veilig, transparant en schoon’ kunnen uitoefenen. Aan de ene kant wordt gemikt op sekswerk op één of twee kleinschalige locaties, waar eventueel ook raamprostitutie mogelijk zou zijn. Daarnaast zou een proef gedraaid kunnen worden met thuiswerk in een eigen woning.

Dat laatste is naar Tilburgs voorbeeld, waar vergunningsvrij thuis kan worden gewerkt. ,,Wij zien sekswerk als werk, gelijk aan alle vormen van werken aan huis’’, vertelt een woordvoerder van de gemeente. ,,En we weten dat thuiswerkers vaak personen zijn die dit gelegaliseerde beroep uit vrije wil uitoefenen. Cruciaal in ons beleid is dat we niet meer praten óver, maar mét sekswerkers.’’ Controles richten zich op plekken waarvan wordt vermoed dat er iets niet in orde is.

Geen overlast

De gemeente kan met trots zeggen dat het goed gaat. Er zijn geen meldingen van overlast over de thuisprostitutie. Steden als Utrecht, Rotterdam, Den Bosch en Apeldoorn vragen om informatie en ondertussen is er in Tilburg zelfs een missie ontstaan. ,,We willen het stigma ten aanzien van sekswerk doorbreken.”

Dat is precies hoe ook Haan van het CCV het graag ziet: dat het draait om de feiten. ,,Bij het telen van champignons of het kweken van bloemen is mogelijk ook sprake van uitbuiting, maar dat betekent niet dat we over die hele sector dezelfde nervositeit voelen als bij sekswerk. Doordat de maatschappij kijkt naar sekswerk als ‘niet normaal’, stonden bijvoorbeeld in Utrecht bewoners op hun achterste benen toen de gemeente een nieuw Zandpad wilde starten. Daar ging het zover dat een beleidsmedewerker werd bedreigd.”

En nu ontstaat in Amsterdam een gordiaanse knoop, constateert Haan. Hij gelooft niet dat met zekerheid is te zeggen dat een erotisch centrum dé oplossing is om de binnenstad te ontlasten. ,,Er zijn veel touwtjes om aan te trekken.’’ De stad kent immers vele attracties, van wisselend niveau. Net zo min kan hij stellen dat een sekscentrum, waar prostituees zelfstandig aan de slag zouden kunnen, nu een heilige graal is of een lugubere fuckfabriek. Dat maakt de discussie enkel lastiger.

Voorstander

Maar als ze ergens de antwoorden moeten kunnen vinden, dan is het in de hoofdstad, zegt die ene Amsterdammer die zich als witte raaf meldde op de rumoerige inspraakavond begin februari. Midas Meester brak een lans voor het erotisch centrum, met als enige medestander een mannelijke prostituee.

Meester: ,,Als het om de Wallen gaat, is er heel veel valse nostalgie. Die zorgt dat wordt gedacht dat raamprostitutie daar moet blijven. Maar het is er eeuwenoud en onveilig. Mijn broertje is uit de buurt verhuisd omdat zijn dochtertje ‘s avonds niet over straat kon. Ik begrijp zeker dat mensen bang zijn voor een groot, nieuw erotisch centrum. Maar het is juist een prachtige kans om alle input te verwerken in iets waar iedereen blij van wordt, door het concept in te vullen zoals we zelf willen. Met goede regulatie, waar superveilig gewerkt kan worden, bij de klanten op de Zuidas in de achtertuin. Als het ergens kan, dan is het hier.’’

Bron: ad.nl

Zien investeerders wel brood in het erotisch centrum in Amsterdam?

De locatie, financiering en de invulling: er zijn nog veel obstakels voor een erotisch centrum in Amsterdam. Donderdag debatteert de gemeenteraad daarover. De grote vraag: heeft het project kans van slagen?

Burgemeester Femke Halsema had er bijna een jaar voor nodig, maar in december verscheen het verslag over marktpartijen die wel hun input wilden geven over het veelbesproken erotisch centrum. Achter gesloten deuren sprak de gemeente met dertien exploitanten, projectontwikkelaars, architectenbureaus en een investeerder.

Uit het rapport blijkt dat er zeker interesse in het centrum is, al lijken alle partijen een slag om de arm te houden: er zitten veel haken en ogen aan het project en garanties voor (financieel) succes zijn er niet.

Wie het rapport van Halsema kritisch doorleest, blijft vooral met vragen achter. Hoe zit het met de financiering van het erotisch centrum? Wat kunnen exploitanten van de kamers en de sekswerkers zelf verwachten? En wat gebeurt er als het onverhoopt toch niet lukt?

Donderdag staat het centrum op de agenda van de Amsterdamse gemeenteraad. De zorgen van omwonenden, sekswerkers en ondernemers zullen daar besproken worden, en de financiële kwesties komen aan bod.

Bezwaar

Allereerst de veelbesproken locatie: de lus van de afrit van de A10 naast het Amstelpark, ook wel ‘de oksel’. Zomaar even bouwen op de voorkeurslocatie is niet mogelijk, zegt adviseur omgevingsrecht en voormalig hoogleraar Friso de Zeeuw. “Alleen al het omgevingsplan aanpassen zodat je er überhaupt een erotisch centrum mag neerzetten kost maanden.”

Volgens De Zeeuw blijft het daar niet bij: na een participatieronde mogen bijvoorbeeld omwonenden en betrokkenen bezwaar maken. Dat gaat volgens de adviseur ongetwijfeld gebeuren. “Voor je het weet zit je bij de Raad van State. Dat kan jaren duren.”

Daarbij komt dat de beoogde locatie van het sekscentrum in het tracégebied van het Zuidasdok ligt, dat nu bestemd is als werkterrein. Dat betekent dat de gemeente toestemming van het Rijk moet krijgen én met de provincie en ProRail moet afstemmen voordat de eerste paal geslagen wordt. De gemeente moet daarvoor nog een alternatief werkterrein realiseren. Dat duurt zo twee tot drie jaar.

Zelfs de Amsterdamse natuur kan roet in het eten gooien, aldus De Zeeuw. Het gebeurt vaker dat een kleine, beschermde vleermuis genoeg is om een bouwproject maanden stil te leggen. “Vlak bij de locatie zit een meertje. Één zeldzaam kikkertje in het water, laat staan een heel erotisch kikkercentrum, en je bent jaren verder.”

Al met al denkt De Zeeuw niet dat de plannen kansloos zijn, maar de obstakels noemt hij wel uitdagend.

Exitstrategie

Zelfs als de locatie rond is en ook de lokale natuur meewerkt blijft geld het grootste struikelblok. De hamvraag: wie gaat het pand eigenlijk financieren?

Halsema heeft al aangegeven dat de bouw niet met gemeentegeld zal worden gefinancierd, maar dat investeerders die kosten moeten dragen. Die investeerders stappen niet zomaar in: zij willen zeker zijn van hun rendement en vragen om een ‘exitstrategie’. In het verslag staat dat de financiële partijen belang hechten aan een ‘flexibel gebouw’.

Mocht het erotisch centrum uiteindelijk floppen, dan kan het gebouw makkelijk worden omgebouwd tot bijvoorbeeld hotelkamers. Uit het rapport: ‘Door het gebouw flexibel te maken haal je het risico voor een businesscase iets naar beneden.’

Een logische beredenering vanuit het perspectief van de ondernemers, maar een hotel gaat in tegen de regels van de gemeente en de huidige hotelstop. Bovendien heeft een hotel juist een negatief bijeffect voor de stad: plek voor nog meer toeristen in Amsterdam.

Voldoende aanloop

Bij een succesvolle opening zijn het de sekswerkers die het geld moeten terugverdienen voor de investeerders. Zij zullen vooral via kamerexploitanten werken. Pim van Burk, met 24 kamers op de Wallen direct belanghebbende, sprak tijdens de marktconsultatie met de gemeente over het centrum. “Ik ben er niet tegen, als het tot veel meer werkplekken leidt náást de Wallen.”

Dat betekent niet dat Van Burk meteen instapt. “Om een erotisch centrum te doen slagen, moet je zorgen dat de business van de sekswerkers goed loopt. We hebben een bepaalde aanloop nodig om het aantrekkelijk te maken. De klanten moet je ook faciliteren in cafés, waar even ingedronken kan worden of ze kunnen wachten op iemand die naar een kamer gaat.”

Net als de gemeente, het Rijk, de provincie, Prorail, omwonenden, ontwikkelaars en investeerders heeft ook de exploitant garanties nodig. Dat het sekscentrum tot diep in de nacht open is, bijvoorbeeld. En dat er ruimte is voor anderhalf miljoen bezoekers per jaar, omgerekend zo’n 4000 per dag. Ook Halsema’s rapport pleit voor een ‘rendabele businesscase’.

Dat zijn geen mensen die naar beoogde kunstwerken of galeries in het centrum komen, want dat zijn volgens Van Burk in de regel geen klanten van sekswerkers. Het gaat volgens de exploitant om allerlei soorten klanten: van iemand die er zijn hele uitkering in de tweede week uitgeeft tot zakenmannen én groepen mannen die een vrijgezellenfeest vieren.

Dat type klanten, zeker in de beoogde hoeveelheid, zal niet goed liggen bij veel omwonenden, voorspelt Van Burk. “Het zijn de randvoorwaarden die je nodig hebt, maar het kan een negatief effect op de buurt hebben. Daar moet men eerlijk over zijn.”

Bijkomend risico voor de exploitanten: ze zullen met de investeerder langdurige contracten moeten afsluiten, waarbij de uitbater zelf moet investeren in de kamers. Denk aan beveiliging, inrichting, ict-systemen en administratie. Volgens Van Burk gaat dat al snel om ‘honderdduizenden’ euro’s. Dat is een grote financiële verbintenis die exploitanten maar moeten terugverdienen.

Sluiten van ramen

Gianni Cito van Moke Architecten heeft meermaals met de gemeente gesproken: hij maakte in 2020 de eerste tekening en was ook bij de marktconsultatie. Hij zou het erotisch centrum graag ontwerpen: “Dit moet een icoon voor de stad worden.”

Als architect staat hij achteraan de rij. Eerst moet de gemeente duidelijk de kaders vaststellen: hoe groot moet het centrum worden, wie worden de gebruikers en wat zijn de belangengroepen? Mocht Cito het gebouw ontwerpen, zal hij het gesprek voeren met gebruikers. “Sekswerkers moeten daarin meegenomen worden, maar ook omwonenden hebben daar wat over te zeggen.” De architect deinst niet terug voor mogelijke weerstand. “De grotere belangengroep gaat voor: in dit geval zijn dat de sekswerkers.”

Nog een prangende vraag in het debat van donderdag: hoe wil de gemeente de ramen op de Wallen sluiten? Halsema liet in een eerdere brief al weten dat opnieuw uitkopen een van de opties zal zijn, maar is er genoeg geld voor zo’n dure zet? Ter illustratie: vijftien jaar geleden ontving raamexploitant Charles Geerts voor zijn 51 ramen nog 25 miljoen euro van de gemeente.

Zover is het nog lang niet. Het is donderdag aan de raad om het debat verder te voeren. Dan wordt vooral gekeken naar de enige weifelende coalitiepartij: D66. Aan AT5 liet raadslid Elise Moeskops afgelopen vrijdag weten dat er nog veel ongewis is. “Waar we nu zitten in het proces, en daar moeten we ook eerlijk over zijn, is niet: we gaan het daar bouwen, dit is de plek.”

Bron: Parool.nl

Raad van State: Burgemeester mocht panden Red Light District niet sluiten

De Raad van State in België heeft sekswerkers in het gelijk gesteld, raamprostitutiepanden in Sint-Joost waren onterecht gesloten. De burgemeester Emir Kir had de panden gesloten vanwege vermoedens van mensenhandel, maar daar was geen sprake van volgens de Raad van State.

Vorig jaar werden panden gesloten nadat een mensenhandelnetwerk was ontmanteld om verder onderzoek te doen. In november 2023 was dat onderzoek ten einde en werden de panden weer geopend. Maar in januari van dit jaar, besloot de burgemeester de panden weer te sluiten voor een periode van 6 maanden. Hij zag aanwijzingen dat er weer sprake was van mensenhandel, maar de gemeente kon niet aantonen waar dat op gebaseerd was. De Raad van State heeft daarom het besluit van de burgemeester verworpen, vermeld rtbf.be.

Ben is een ‘groene’ escort: “Ik bezorg vrouwen de tijd van hun leven én red terwijl de planeet”

Een mannelijke escort wijdt zijn leven aan twee dingen: vrouwen plezieren en de planeet redden. Sterk bezig! Ben Nordmann, 34, is een heteroseksueel die samenwerkt met vrouwen en koppels als een ‘ondersteunende escort’ via Kaufmich.com en www.justnotbed.com. Hij werkt ook als online content creator, filmmaker en fotograaf. Hij is ongeveer een jaar actief in het beroep en heeft de afgelopen vier jaar besteed aan het verkennen, voorbereiden en plannen van zijn gespecialiseerde sekswerk.

Maar hij wilde dat zijn persoonlijke ethiek centraal bleef staan in wat hij doet. Bens toewijding aan milieuvriendelijkheid begon met het ontwikkelen van bewustzijn over mens en natuurlijke hulpbronnen van de planeet. Hij wil andere mensen en onze natuurlijke omgeving ondersteunen. Vrienden en ontwerpers uit het verleden, zoals Victor Papanek, hebben zijn houding als ontwerper, sekswerker en mens gevormd.

“Ik help mensen die het moeilijk hebben”

Hij zegt dat het verminderen van je ecologische voetafdruk en het leiden van een milieuvriendelijk leven belangrijk is, maar dat iedereen eerst hun sociale doelen moet aanpakken – hoe we denken, ons gedragen, consumeren en de dingen en mensen om ons heen waarderen veranderen. Hij slaagde erin dit in zijn werk te integreren om ervoor te zorgen dat hij veel goeds deed voor mensen op meer dan één manier. In een gesprek met de Daily Star zei Ben: “Binnen mijn werk als ondersteunende escort streef ik ernaar vrouwen te versterken, hun zelfrespect en zelfvertrouwen op te bouwen, zodat ze zich seksueel op hun gemak kunnen voelen.”

“Ik help klanten positieve ervaringen te beleven na trauma, bodyshaming of schadelijke relaties. Tegelijkertijd praat ik openlijk met hen over hun ideeën, zelfbeeld, relaties en persoonlijke vervulling. Dit omvat het uitdagen van hun ideeën over het milieu en hen inspireren om positieve veranderingen aan te brengen. Afgezien van het inspireren van vrouwen om op een bewustere manier te denken en te voelen, denk ik na over hoe ik de middelen van het milieu in mijn werk gebruik. Bijvoorbeeld, ik minimaliseer reizen waar mogelijk door afspraken te coördineren, klanten kortingen te geven voor flexibiliteit en mij in staat te stellen afspraken te plannen op basis van locatie, wat logistiek veel efficiënter is.”

“Ik probeer alles milieuvriendelijk te doen”

“Ik stel ook een ‘spontane wekker’ in op Instagram en stuur mijn contacten een e-mail wanneer ik in hun regio ben en beschikbaar ben om elkaar te ontmoeten zonder onnodig reizen. Dit verlaagt niet alleen de kosten voor mijn klanten en maakt mijn diensten toegankelijker, maar het is ook milieuvriendelijker.” Als fysieke afspraken niet mogelijk zijn, organiseert Ben ook videogesprekken om op afstand ‘vuurwerk’ te creëren. Dit is een relatief nieuwe, pittige manier om plezier te beleven, en hij geniet er echt van. Ondanks dit denkt hij niet dat digitale ervaringen de intimiteit van fysiek contact kunnen vervangen.

Hoewel Ben zijn diensten niet verkoopt met een groene, milieuvriendelijke vlag, blijft hij toegewijd aan waarden, gedragingen en attitudes die een meer doordachte, bewuste en milieuvriendelijke manier van leven mogelijk maken. Dit is iets wat zijn klanten respecteren, en hij ziet zijn waarden doorsijpelen naar de mensen die hij ontmoet. Hij vindt het fijn te denken dat hij een positieve invloed heeft op het leven van mensen. Ben zei: “Vrouwen die zich losgekoppeld voelen van hun seksualiteit komen vaak naar me toe voor positieve seksuele en sensuele momenten die hun zelfrespect ondersteunen.”

“Vrouwen willen empowerment voelen”

“Mijn klanten zijn meestal tussen de 26 en 68 jaar oud en komen uit diverse achtergronden. Vrouwen willen meestal empowerment voelen – ze kunnen worstelen met onzekerheden en willen opnieuw verbinding maken met hun lichaam en verlangens. Mijn eerste klant was een 26-jarige vrouw die zich niet kon openstellen voor mannen na seksueel misbruik te hebben ervaren. Ze vond me op een datings-app, maar wilde in een professionele context afspreken omdat dit haar meer op haar gemak stelde. Daarom geloof ik dat ‘ondersteunende escorts’ die geïnformeerd/ervaren zijn in de menselijke psychologie (inclusief triggers, trauma’s en wat mensen helpt zich veilig te voelen) zo belangrijk zijn. Ze zijn het meest geschikt voor gevoelige afspraken.”

“Sommige koppels willen nieuwe dingen proberen”

“Ik ontmoet ook vrouwen en koppels die hun seksualiteit willen verkennen en nieuwe dingen willen proberen. Ik ondersteun hen als ze hun seksuele activiteit willen oppeppen. De meerderheid van de klanten wil echter onzekerheden aanpakken die zijn veroorzaakt door negatieve seksuele ervaringen in het verleden. Mijn dagen variëren omdat ik veel verschillende bijbanen heb en een breed scala aan klanten zie. Ik ben altijd enthousiast om nieuwe mensen te leren kennen, dat maakt me echt opgewonden!”

“De film die we maakten, deed wonderen voor haar”

Een van Bens dierbaarste herinneringen is het werken met een vrouwelijke klant met ernstige lichamelijke beperkingen. Ze genoot zo van hun ‘fotografie-verkenningen’ dat ze tijdens hun tweede ontmoeting hun tijd samen wilde filmen. “Dit deed wonderen voor haar lichaamsbeeld en liet haar zien dat ze sexy kon zijn”, zei Ben. “Ze zag zichzelf op een geheel nieuwe manier. Onze film, die een combinatie is van porno- en documentairestijl scènes, is momenteel in productie. Onlangs hoorde ik dat ze zelfverzekerd van seksuele ervaringen genoot zonder mij – dat is mijn motivatie.”

Bron: clint.be